Estratatik

EUS:  Dagoeneko ailetu da etxeetara aurtengo bestetako programa! Hementxe aurkezten dizuet argitaratu didaten artikuluaren bertsio ilustratu eta osoagoa, izan ere programan gauzak laburtxeago kontatu behar baitira! CAST ¡Ya ha llegado a las casas el programa de fiestas de este año! ¡Aquí os presento la versión ilustrada y más completa del artículo que me han publicado, ya que en el programa las cosas se tienen que contar de forma más resumida! ______________________ Jasone Telletxea Maritxalar Bestetako programan idazteko ematen zaigun aukera berriz ere baliatuz, 2024ko lehen artikulu hartan jorratu nuen gaiari jarraipena eman nahi nioke: Sanferminetako musikari. Ordu hartan, uztailaren 6tik 10era bitartean jotzen diren hainbat obra aipatu nituen gainetik, eta arreta berezia paratu nuen Napoleones martxan. Barkamena eskatu nahi nuke berandu xamar bada ere, melodiak zerrendatzerakoan, bertzeak bertze, Banderarbola edo Ziharkoa bezalako aire garrantzitsuak aipatzea ahantzi zitza...

Sarrera moduan   “Lesakan bilduak” izenburupean emanen diogu hasiera blog honetako bertze sail bati. Izenburuak berak erraten duen gisan, Lesakan bildutako doinu eta bertsoak dira, baina garbi dago den-denak ez direla gure herrikoak. Blog honetako bertze sarrera batzuetan agertu dira dagoeneko Resurreccion Maria Azkue eta Aita Donostiaren kantutegiak. Bi jenio hauen lana altxor handi bat da zentzu guztietan, baina bakoitzak bere begiekin aditzen zuen musika. Azkuek alderdi filologikoari, hitzari, egiten zion kasu gehiago, musika puskaten bigarren mailan utziz —nahiz eta gizonak musikari monduan formakuntza aparta izan—. Aita Donostiak, berriz, artea ikusten zuen nonahi; bere bilduman musikak hartzen du indar gehiena eta musikan bilatzen du antzinako altxorra. Letrak eta bertsoak bere horretan biltzen zituen, inongo ukiturik eman gabe; Azkuek ez bezala, honek askotan aldatzen baitzituen hitzak dotoreago uzteko. Bi erraldoi hauen lanean oinarrituta, gure herrian bildu zituzten doinu...

Ituuria: Txuma Huarte Arregi In illo tempore… Mi primer contacto con el órgano fue gracias a mi padre y a mi abuela (recientemente fallecida). Algunas veces, mi padre solía subir a ensayar o a cantar al coro con Félix Txoperena y me llevaba con él. Era fascinante para mí ver aquel «piano grande» con tantísimos «botones» y aquella gran cantidad de tubos. Algunas veces Félix me sentaba a su lado y, de esta manera, podía ver en directo que aquel «piano» tenía «dos pisos de teclas» y que además… ¡también se tocaba con los pies! Por su parte, mi amatxi fue la serora de la parroquia durante muchísimos años. Los viernes, siendo yo bien niño, salía de la escuela e iba a «ayudar» a la amatxi a limpiar la iglesia. Subido en la mopa, pasillo arriba y pasillo abajo, me aprendí los himnos de San Ignacio, de San Francisco Javier, canciones piadosas varias… ¡y hasta el Tantum ergo ! Iturria. Lesakako Udala. Muchas veces, mientras la amatxi Nati y servidor sacábamos brillo al pasillo, a los bancos, ba...